Bent u ook nieuwsgierig naar wat Praktijk de Telraam voor u kan betekenen?



manVrijdag 10 oktober 2014, een datum die ik nooit meer zou vergeten. Een datum, die altijd in mijn geheugen gegrift staat.

Ik was een gewone, gezellige en normale 16 jarige plattelandsjongen, die naar school ging, werkte op een melkveehouderij/boerderij en tussendoor sprak ik met vrienden af, hield van gezelligheid, muziek luisteren en gitaar spelen.
Door mijn werk op de boerderij, wilde ik graag een eigen tractor hebben, auto’s interesseerden mij weinig, dus toen ik 16 werd, haalde ik mijn tractorrijbewijs. Een MC Cormick 323, betaald van mijn eigen verdiende loon. Waar ik heen ging, ging ik met mijn tractor. Samen met mijn allerbeste vriend toerden we heel wat af.
Mijn allerbeste vriend en ik hadden samen één grote hobby, plaatjes draaien, voornamelijk piratenplaatjes. Op de bewuste vrijdagavond zijn we samen, op de tractor, op zoek gegaan naar een nieuwe plek om onze hobby voort te zetten. We wisten de plek waar we naar toe wilden, mijn beste vriend zei: “We zijn er bijna” en toen kantelde de tractor en viel het water in. Mijn beste vriend lag onder de tractor en kon niet wegkomen. Ik heb geprobeerd mijn beste vriend te helpen, maar dat lukte niet en ben toen gelijk hulp gaan zoeken.
Toen de hulpdiensten kwamen was het te laat…. mijn allerbeste vriend was overleden.

Mijn gewone, gezellige, normale leven was veranderd in een nachtmerrie. De huisarts bood hulp aan, maar ik dacht dat het niet nodig was, want we waren een hecht gezin en meende het zelf op te kunnen lossen.
We hadden en hebben nog steeds zeer goed contact met de ouders en zusje van mijn allerbeste vriend. Deze mensen hebben ons werkelijk altijd liefdevol opgevangen. Zij die hun 16-jarige zoon zijn verloren en die in diepe rouw zitten. Gewoon respectvol hoe zij mij en mijn ouders beschermen. De dag van de crematie hebben ze mij en mijn ouders ook bij betrokken. Dit was heel belangrijk voor mij.

Toch voelde ik steeds meer boosheid, frustratie en geslotenheid. Ik leefde min of meer in een andere wereld. Na overleg met mijn ouders en de huisarts ben ik samen met mijn ouders naar Lentis gegaan in Groningen.
Na twee gesprekken bij Lentis was de conclusie dat we een hecht gezin waren en dat wij dit als gezin zelf wel op konden lossen. Mijn gesprekken met een psycholoog, die net uit de schoolboeken kwam, brachten me niets. Ik had overal wel een passend antwoord op.
In die tijd liep ik regelmatig weg van huis, ging niet naar school/stage en was ook niet meer alleraardigste naar mijn ouders. Na mijn derde gesprek met de psycholoog, heb ik hem overtuigt dat ik geen hulp meer nodig had en zo was mijn behandeling klaar en afgerond.

Mijn boosheid en frustratie was er nog steeds. Op een gegeven moment kwam ik er niet meer uit en dacht toen, nu moet er iets gebeuren voor het te laat is. Ik heb mijn moeder in vertrouwen genomen en verteld dat ik toch graag weer hulp wilde, maar geen Lentis. Ik ben dankzij de moeder van mijn allerbeste vriend, terecht gekomen bij Praktijk de Telraam.

De eerste keer dat ik Praktijk de Telraam binnenkwam, dacht ik, waar ben ik terecht gekomen, al die geurtjes en een stoere vent als mijn therapeut. Beetje een rare combinatie, maar het beviel me wel. Gelijk vanaf het eerste begin voelde het warm, vertrouwd en had gelijk het gevoel dat hij mij begreep en het was een prettige huiselijke omgeving.
Rob heeft me geleerd om mezelf weer te kunnen zijn en positiever in het leven te staan. Het leven is niet altijd eerlijk, maar je kan er wel het beste van maken. Ik kan ook weer “gewoon” de leuke dingen doen, zonder dat ik mij daar schuldig onder moet voelen.
Ik ga het beste van mijn leven maken, echt! Super bedankt Rob voor je hulp en steun de afgelopen tijd.

Danny Aeissing, Bellingwolde
18 jaar

TERUG
VOLGENDE
Terug naar OVERZICHT ervaringen


2017-05-24T14:10:47+00:00